M.N. ve G.Ü. isimli iki çalışan, WhatsApp üzerinden işyeri, patronları ve çalışma arkadaşları hakkında yazıştı. İddiaya göre mesajlarda bazı çalışanlara yönelik hakaret içeren ifadeler kullanıldı ve işyerinde çekilen fotoğraflar paylaşıldı.
Yazışmaların işverenin eline geçmesinin ardından şirket, bu mesajların işyerinde olumsuzluklara neden olduğunu öne sürerek iki çalışanın iş sözleşmesini tazminatsız feshetti.
İşten çıkarılan M.N., feshin haksız olduğu gerekçesiyle işe iade ve ilgili tazminatların ödenmesi talebiyle İş Mahkemesi'ne başvurdu. İşveren, çalışanların eylemlerinin iş ilişkisinin sürdürülmesini imkânsız hale getirdiğini savundu.
İş Mahkemesi, işverenin savunmasını kabul ederek davayı reddetti. Bunun üzerine işçinin avukatı kararı istinafa taşıdı.
Dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, ilk derece mahkemesinin kararını bozdu. Daire, WhatsApp'ın üçüncü kişilere kapalı bir iletişim ortamı olduğuna işaret ederek, çalışanların bu platform üzerinden iletişim kurmasının tek başına yasaklanamayacağını değerlendirdi.
Kararda, yazışmaların işveren tarafından nasıl elde edildiğinin belirlenemediği ve bu mesajların gizlilik içeren kişisel veri niteliği taşıdığı belirtildi. Ayrıca mesajlaşmaların işyerinde somut bir olumsuzluğa yol açtığını gösteren herhangi bir delilin dosyada bulunmadığı vurgulandı.
Mahkeme, iş akışını bozduğu veya çalışmayı olumsuz etkilediği kanıtlanmayan özel yazışmaların tek başına işten çıkarma gerekçesi yapılamayacağı sonucuna vardı ve davacı işçinin işe iadesine kesin olarak karar verdi.